Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
9 / 8 / 2024

Δεν έχω βάλει ποτέ διαφημίσεις στο site μου – ή, μάλλον, κάποτε είχα βάλει αυτές της Google: μια μπάρα πάνω-πάνω, αν θυμάμαι καλά· αλλά δεν είδα να μου αποδίδουν τίποτα το ιδιαίτερο και τις έβγαλα. Από τότε δεν έχω ξαναβάλει διαφημιστικά στο site, και δεν νομίζω ότι θα βάλω.

Δεν μου αρέσουν τα διαφημιστικά μέσα στα websites· τα κάνουν άσχημα. Σοβαρολογώ.

Εγώ, κατά κανόνα, πλοηγούμαι με adblocker (ναι, το δηλώνω απροκάλυπτα) όταν χρησιμοποιώ το PC, laptop ή μη. Αλλά όταν χρησιμοποιώ το smart phone δεν έχω adblocker, γιατί, πολύ απλά, δεν με ενδιαφέρει ιδιαίτερα. Δεν κάνω τίποτα σπουδαίο, απλώς μπορεί να πάρω από το διαδίκτυο μερικές πληροφορίες που θέλω και αυτό είναι όλο. Τότε, όμως, βλέπω τα διαφημιστικά. Βλέπω με διαφημιστικά τα websites που έχω συνηθίσει να βλέπω χωρίς διαφημιστικά, και είναι απαίσια. Το περιεχόμενο διακόπτεται από ασυναρτησίες αποδώ κι αποκεί. Δημιουργεί μια πολύ άσχημη αίσθηση στον αναγνώστη. Δεν είναι απλώς ένα διαφημιστικό στην πάνω ή στην κάτω μεριά της σελίδας: είναι διαφημιστικά απλωμένα παντού. Ορισμένες φορές δεν ξέρεις αν διαβάζεις το περιεχόμενο του site ή τα διαφημιστικά· κι ορισμένες φορές αναρωτιέσαι αν, πράγματι, έχει καμιά διαφορά τελικά το ένα από το άλλο!

Όταν κοιτάζω το δικό μου site, είτε το βλέπω από το smart phone είτε από το PC, έχει την ίδια εικόνα: την εικόνα που μου αρέσει να βλέπω, που εγώ ο ίδιος έχω αποφασίσει γι'αυτό, και που έτσι θέλω και ο αναγνώστης να το βλέπει.

Πώς αντέχετε, ρε παιδιά, να βλέπετε τα διαφημιστικά να βιάζουν το περιεχόμενο του site σας; Είναι τόσα πολλά τα λεφτά που κερδίζετε ώστε να αξίζει αυτή την άσχημη εικόνα; Για κάποιο λόγο, το αμφιβάλλω. Πολύ.

Όλα αυτά, και πολλά άλλα ακόμα, είναι που έχουν χαλάσει το διαδίκτυο.

Θυμάμαι, μάλιστα, και μία γελοιογραφία που είχε κάνει κάποιος. Ήταν μια εικόνα χωρισμένη στα τέσσερα. Στο πρώτο τέταρτο έδειχνε ένα site όπως ήταν παλιά, κι έγραφε επάνω ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ. Στο δεύτερο τέταρτο είχε ένα site σε μια χρονική περίοδο λίγο πιο μετά και έγραφε ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ και κάτω-κάτω ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ. Το τρίτο και το τέταρτο τέταρτο έδειχναν ένα site σε περιόδους ακόμα πιο μετά, και το site ήταν πνιγμένο στη ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ ενώ το ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ περιορισμένο σε μια γωνία. Δυστυχώς, εκεί πλησιάζουμε να καταντήσουμε...

Εγώ προτιμώ να παίρνω λεφτά μόνο από δωρεές... που, δυστυχώς, δεν έρχονται ούτε κατά διάνοια αρκετές. Αλλά στην Ελλάδα ζούμε. Αυτό είναι το χάλι μας.

Όμως: ΜΗΝ βάζετε διαφημιστικά στο site σας εκτός αν νομίζετε ότι θα βγάλετε κανένα πραγματικά αξιοσημείωτο ποσό. Για 50 ή 100 ευρώ (και αν), πραγματικά είναι ξεφτίλα. Απλώς χαλάς την εικόνα του site.

Κατανοητές και οι διαφορετικές απόψεις, αλλά δεν νομίζω ότι θα μπορούσαν ποτέ να με κάνουν να αλλάξω γνώμη. Το διαδίκτυο προτιμώ να το βλέπω ως κάτι το ελεύθερο και το ανεξάρτητο, πέρα από τις κλασικές δεσμεύσεις της αγοράς. Fuck the Market. Πραγματικά, θα χρειαζόσουν την αγορά αν είχες τη δυνατότητα να έχεις τα πάντα δωρεάν;

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Αυγούστου (18/8)


Barry Windsor-Smith και Robert E. Howard & Xerox Hell (αλλοιώστε εικόνες) & Η εκστατική αλήθεια της τέχνης & Chaoclypse & Mâr-Nâmeh, το Βιβλίο των Οιωνών από τα Φίδια & Γεωλογικός χάρτης του φεγγαριού σαν σουρεαλιστικό όνειρο & Morgan Sorensen & Ένα αστεροσκοπείο μέσα στην έρημο & RIP John Crowley & The Greenwood Faun της Nina Antonia & Αντισταθείτε στους τεχνοκράτες και στους «ειδικούς» & πολλά ακόμα έρχονται στο LinX – σύντομα

 

Βιβλιοκριτική: The Dandelion Dynasty: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones, του Ken Liu


Αυτή η σειρά (τετραλογία) μού έκανε αίσθηση από διάφορες απόψεις, γι’αυτό κιόλας αποφάσισα να γράψω βιβλιοκριτική. Έπιασα το πρώτο βιβλίο της, The Grace of Kings, σχεδόν τυχαία, και αμέσως κόλλησα. Συνήθως, όταν διαβάζω σειρές φαντασίας, το πρώτο βιβλίο δεν μου αρέσει και τόσο, αλλά, καθώς προχωράω στα επόμενα, η σειρά μού αρέσει ολοένα και περισσότερο. Εδώ – δυστυχώς – συνέβη το ακριβώς αντίθετο...

Το πρώτο βιβλίο με εντυπωσίασε. Σκέφτηκα: Επιτέλους, ένας σύγχρονος συγγραφέας φαντασίας που μου αρέσει! Διότι, τελευταία, δεν βρίσκω και πολλούς σύγχρονους συγγραφείς που να μου αρέσουν. Το Grace of Kings δεν ακολουθεί την κλισέ πλέον, και εμπορική, χρήση της οπτικής γωνίας τρίτου προσώπου που προσκολλιέται κάθε φορά σε έναν χαρακτήρα (όπως, πχ, γίνεται στο A Song of Ice and Fire). Εδώ η οπτική γωνία τρίτου προσώπου είναι πολύ πιο ανοιχτή· μπορεί να γράφει για οτιδήποτε: από τις σκέψεις τριών χαρακτήρων συγχρόνως, μέχρι το τι συμβαίνει σε μια ολόκληρη πόλη. Μια πολύ ευχάριστη αλλαγή στη βαρεμάρα του ύφους που έχει καταντήσει η διεθνής φανταστική λογοτεχνία. Δεν ξέρω αν έχουν αρχίσει να αλλάζουν νοοτροπία (τώρα που η αγορά του βιβλίου χάνει λεφτά διεθνώς) ή αν απλώς ο συγγραφέας είχε κανένα πολύ γερό βύσμα και το πέρασε αυτό σε μεγάλο εκδότη. Και δεν έχει σημασία.

Αυτό δεν είναι το μόνο καλό στο Grace of Kings, φυσικά. Οι χαρακτήρες είναι έξυπνοι και δραστήριοι, ο διάλογος αρκετά έξυπνος και ρεαλιστικός. Η πλοκή ποτέ δεν παύει να κινείται: συνεχώς γίνονται γεγονότα και γεγονότα και γεγονότα. Περιπέτειες μέσα σε περιπέτειες, ατελείωτες. Η ιστορία ξεκινά με μια «κακιά» αυτοκρατορία και διάφορους επαναστάτες εναντίον της αποδώ κι αποκεί· μοιάζει κλισέ, αλλά δεν είναι, έτσι όπως εξελίσσεται. Και ακόμα και οι «κακοί» χαρακτήρες είναι ενδιαφέροντες: κάποιοι τρομαχτικοί, κάποιοι με τη δική τους φιλοσοφία. Ενώ οι «καλοί» είναι ή έξυπνοι ή γενναίοι – μια πολύ ωραία ανάμειξη νοοτροπιών.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Αυγούστου (5/8)


Sibylle Ruppert (βιομηχανικός, σκοτεινός σουρεαλισμός) 10 ταινίες (από την ανατολική Γερμανία) TikTok Farlands (ένας κρυφός κόσμος) Η Google θα κάνει τα smart phones σας ακόμα πιο περιοριστικά (απαγορεύοντας στον οποιονδήποτε να τρέξει δικό του app) Οι Ευρωπαίοι ψηφίζουν (για τις εικόνες στα νέα χαρτονομίσματα) Trompe-L’œil (ένας κρυμμένος κόσμος σκέλεθρων) Solarpunk (μουσική) Η Shell κερδίζει (από τον πόλεμο) Ένας ερημίτης (στις κατακόμβες του Παρισιού) Καρλ Γιουνγκ και συγχρονικότητα (ο μυστικισμός των συμπτώσεων) Ο νεοναζισμός στις ΗΠΑ (βίντεο) Maxfield Parrish (μαγευτική τέχνη) Περίπλοκοι χαρακτήρες (σε Howard, Grell, Wolfe, Dostoevsky) Ars Notoria (και η Άμεση Γνώση) LinX (έρχονται πολλά ακόμα)